« إلهي إني امرؤ حقير ، و خطري يسير ، و ليس عذابي مما يزيد في ملكك مثقال ذرة و لو أن عذابي مما يزيد في ملكك لأحببت أن يكون ذلك لك ، و لكن سلطانك أعظم ، و ملكك أدوم من أن تزيده طاعة المطيعين أو تنقصه معصية المذنبين . . . » « 1 » « خداوندا من فردى ناچيزم و قدر و منزلتم اندك است و عذاب و كيفر من چيزى نيست كه به قدر ذره‌اى در قدرت تو بيفزايد و اگر عذاب من چيزى بود كه در سلطنت تو مىافزود هرآينه دوست داشتم كه آن فزونى براى تو باشد ، ولى سلطنت تو بالاتر و قدرت تو جاودانه‌تر از آن است كه اطاعت اطاعت‌كنندگان و يا نافرمانى گنهكاران از آن بكاهد . » ( 1 ) مرحوم علامه شيخ محمد جواد مغنيه بر اين بخش از دعاى امام عليه السلام پى نوشتى دارد ، مىگويد : « آيا دفاعى بالاتر از اين ديده‌اى ؟ و يا برهانى استوارتر از اين برهان مشاهده كرده‌اى ؟ خداى متعال مادامىكه از قدرت او چيزى كاسته نمىشود و عذاب كردن بندگان چيزى بر سلطنت او نمىافزايد ، مجازات و كيفر مردم را چه مىكند ؟ امام عليه السلام از متن شريعت استدلال كرده است كه خداى تعالى خود بر خويشتن و بر همه مردم مقرر داشته است آنجا كه مىفرمايد : « كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ . . . « 2 » يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ . إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ . » « 3 » « ( خداوند رحمت را بر خود مقرر داشته است . . . ( و مىگويد : ) اى بندگان من كه بر خودتان اسراف روا داشته‌ايد از رحمت خدا نااميد نشويد بيقين خداوند همهء گناهان را مىآمرزد ، همانا او آمرزندهء مهربان است ) . »

--> ( 1 ) بخشى از دعاى پنجاهم صحيفه . در بعضى نسخه‌ها قبل از جملهء و احببت . . . « لسألتك الصّبر عليه » آمده است . م ( 2 ) سورهء انعام / 55 . ( 3 ) سورهء زمر / 55 .